|
Mei 2007
Voorwoord Ik houd dit werkstuk opnieuw over D-Day. Opnieuw? Nou, ik was al aan een D-Day werkstuk aan het werken, en toen ik nog een hoofdstuk moest, is de computer gecrasd. Weg werkstuk. Nu ben ik maar weer opnieuw begonnen. Ik houd het over D-Day omdat ik een keer op de plaats ben geweest waar het is gebeurd en het toen heel interessant vond. Voor het geval u het niet wist: D-Day is een heel belangrijke dag geweest in de Tweede Wereldoorlog. Op die dag hebben Geallieerde troepen de kust van West-Frankrijk aangevallen, bij de provincie Normandië. Ze kwamen heel vroeg in de ochtend met boten het kanaal over. Eerder in de ochtend hadden Geallieerden al met vliegtuigen bommen op de kustplaatsen gegooid, en ze hadden parachutisten laten landen. Toen ze aan land waren, hebben ze België, Frankrijk en uiteindelijk ook Nederland bevrijd. Het was het begin van het einde van de oorlog. En wanneer ik tevreden ben met dit werkstuk? Nou, waarschijnlijk als u het nu leest, want ik heb het dan in ieder geval het op tijd weten af te krijgen! Natuurlijk hoop ik ook wel op een goed cijfer.
De aanleiding tot D-Day Waarom hebben de Geallieerden Frankrijk nou aangevallen? Ik zal je het vertellen. In 1934 werd Adolf Hitler de baas van Duitsland. Één jaar later had Hitler bedacht dat
De aanval zou Operatie Overlord worden genoemd.
De voorbereiding op Operatie Overlord De Amerikanen hadden de Britten dus overtuigd dat een aanval over Het Kanaal een goed plan zou zijn. De Geallieerden begonnen januari/februari 1943 de operatie voor te bereiden. Vast stond dat er een aanval over Het Kanaal zou komen, alleen moest de landingsplaats nog gekozen worden. De Geallieerden moesten op een aantal dingen letten:
Omdat in 1942 een Canadese aanval op Dieppe mislukt was, besloten de Amerikanen en de Britten geen aanval te plegen op een havenplaats. Dus moesten ze wat anders bedenken. En dat deden ze: ze bedachten dat aanvallen bij de kust van Normandië konden leiden tot problemen bij de haven van Cherbourg en bij de havens van Bretagne. Ook nu de landingsplaats gekozen was, moest er nog veel gebeuren. Er moesten bijvoorbeeld kaarten worden gemaakt. Daarom vlogen de Geallieerden met Spitfires naar Frankrijk om daar foto’s te maken. Toen konden er kaarten worden gemaakt. Ook nu was de voorbereiding nog niet klaar. Duidelijk was dat ze de westkust van Frankrijk aan gingen vallen, maar wat moesten de Geallieerden daar dan eigenlijk doen? Ze stelden een aantal doelen op:
Codenamen en afleidingsmanoeuvre Nu de doelen
waren bedacht en er kaarten werden gemaakt, konden de Geallieerden
nog verder gaan met de voorbereiding voor de operatie. Ze gingen de
aanvalsplaats bestuderen. Alle stranden die aangevallen zouden
worden, kregen een codenaam. Die codenamen waren: Utah, Gold, Sword,
Omaha en Juno. Utah en Omaha Beach zouden worden aangevallen door de
Amerikanen, het strand Juno was voor de Canadezen, en de Engelsen
namen de stranden Sword en Gold. De Geallieerden moesten natuurlijk De reactie van de Duitsers De Duitse spionnen die Engeland aan het spioneren waren, waren inmiddels weer in Duitsland aangekomen. Daar vertelden ze aan Hitler de boodschap dat de aanval bij Calais plaats zou vinden. Het was toen 1943. Hitler nam geen risico, en besloot al zijn pantsers allemaal naar Noord-Frankrijk te sturen. Hij stelde veldmaarschalk Rommel aan om de verdediging te leiden. Maar Rommel was het niet helemaal eens met Hitler. Hij dacht dat hij de Geallieerden alleen kon stoppen door een tegenaanval op de stranden te plaatsen. Hiermee was meneer Von Rundstedt het niet mee eens Hij vond dat de troepen achter in het land geplaats moesten worden, omdat ze dan konden afwachten waar de vijand heen ging, en ook daar heen trekken. Rundstedt werd gesteund door meneer von Schweppenberg, die weer werd gesteund door kolonel Guderian. Hitler maakte een eind aan deze discussie: hij plaatste drie van de zes troepen aan het strand, en de andere drie werden achterin het land geplaatst. Die laatst genoemde troepen mochten niet eerder beginnen met vechten voordat Hitler daarvoor toestemming had gegeven. Adolf Hitler
De aanval Inmiddels was de aanvalsdatum ook door de Geallieerden gekozen. Het werd 5 juni. Maar op 4 juni voorspelde het weer niet veel goeds. De Geallieerden namen geen risico. De aanval werd verplaatst naar 6 juni. De Amerikanen zouden dan de stranden Omaha en Utah aanvallen, de Engelsen zouden Gold en Sword nemen en de Canadezen zouden het strand Juno gaan proberen te bevrijden van de Duitsers. Het is 6 juni, diep in de nacht. Geallieerde vliegtuigen vertrekken vanuit Engeland om de aanval te beginnen. Zij moesten proberen de Duitsers te doden of te verjagen met bommen. Een paar dagen eerder waren er ook al honderden boten met daarin militairen vanuit Engeland vertrokken. Om 6 uur zou de eerste aanval beginnen. Over alle standen die werden aangevallen, vertel ik iets. 6.00 uur, Omaha Beach 6.30 uur, Utah Beach De aanval op Utah Beach begon slecht, maar eindigde goed. Vroeg in de ochtend waren de eerste Geallieerden al op een eilandje aangekomen, dat dicht bij Utah Beach lag. Ze hadden van te voren gedacht dat daar Duitse verdediging zat, maar die zat er gelukkig niet. Om half 7 begonnen de Amerikanen, die Utah Beach aanvielen, aan de aanval. Zo als gezegd, begon de aanval slecht. De zee was wild, waardoor de boten van de Geallieerden uit koers raakten. Voordat dat de militairen aan land waren gegaan, waren er al 3 van de 4 belangrijkste boten uit koers geraakt. Vervolgens ontplofte die boten op zeemijnen. Toch waren de Duitsers volledig verrast door de aanval. De bommen van de vliegtuigen hadden al aardig wat schade aangericht. De Duitsers boden daarom ook weinig verzet. Tegen de middag hadden de Amerikanen, met zo’n 200 man minder dan in de ochtend, Utah Beach veroverd. 7.00 uur, Gold Beach Militair Charles Wilson ging aan land bij Gold Beach. Hij had de taak om een mat - ook wel een ‘’Roly Poly’’ genoemd – neer te leggen waardoor een tank het land op kon rijden. In een vest, broek en gymschoenen verliet hij de boot. Over dat moment vertelde hij dit: ,, De eerste man die van boord ging, was een commando-sergeant in volledige uitrusting. Hij zonk als een steen in zo’n twee meter water. We grepen de touwen van de ‘’Roly Poly’’ en sprongen van de brug in het ijskoude water. De mat was bijna niet vast te houden in het ruwe water en sleepte ons mee in de richting van een paar mijnen(een aantal Geallieerden hadden heel vroeg in de ochtend geprobeerd die mijnen onschadelijk te maken, maar dit was verstoord door de Duitsers). We lieten de touwen los en klauterden het land op. Bij die worsteling verloor ik mijn vest en mijn schoenen, zodat ik alleen mijn gymbroek nog had. Het strand lag vol met wrakstukken, er stond een brandende tank, er lagen stapels dekens en materiaal, en het afgrijselijkste was dat er lichamen lagen, stukken lichamen.’’ Uiteindelijk konden de Engelsen bij Gold Beach toch het land betrekken. 7.45 uur, Juno Beach Ongeveer 21.000 Canadezen vielen Juno Beach aan. De vliegtuigbommen hadden een flink rookgordijn veroorzaakt, waardoor de Duitsers niet echt konden zien waar de Geallieerden liepen. Het gevolg was dat er, gelukkig, maar weinig Canadezen werden geraakt door de kogels. De problemen die er waren, werden door de Canadezen snel opgelost. Zo stond er op het strand een Duitse bunker, waaruit de Duitsers de Canadezen beschoten. Ze vuurden zo veel kogels af, dat de Canadezen dekking moesten zoeken onder obstakels die op het strand stonden. Gelukkig wisten een aantal Canadezen deze Duitsers uit te schakelen met handgranaten. Op sommige plaatsen op het acht kilometer lange strand werd twee uur lang gevochten, maar uiteindelijk waren de Canadezen de winnaar van de slag om het strand. Zonder veel problemen bereikten zij een dag later Bayeux, een plaatsje bij Caen. Daar werden zij echter teruggedwongen door de Duitsers, waardoor zij dagen lang bij Caen moesten blijven hangen met andere Geallieerde troepen(zie hoofdstuk Het gevolg van Operatie Overlord).
9.00 uur, Sword Beach De Engelsen moesten ook op Sword Beach met de Duitsers afrekenen. Dit ging aardig goed. In tegenstelling tot op Gold Beach waren hier wel de mijnen uitgeschakeld, dankzij speciale tanks. Er werd op het strand slechts een uur gevochten. Daarna konden de Engelsen verder het land intrekken. De opdracht was om aan het einde van de dag Caen veroverd te hebben, voordat de Duitse versterkingen uit Calais daar aan zouden komen. Deze opdracht mislukte. Toch konden de Engelsen tegen een goede dag aankijken: de landing ging goed, weinig doden en weinig verzet m.u.v. een gebied 500 meter ten oosten van Sword Beach. Maar ook dit gebied werd veroverd. Overzicht van aantal mensen die meededen aan D-Day
Parachutisten en zweefvliegers: 23.000 Totaal aantal slachtoffers: 5000
Het gevolg van Operatie Overlord Om 11 uur ´s ochtends hoorde Hitler pas van de aanval. Hij maakte zich geen zorgen. Hij dacht nog steeds dat de echte aanval bij Calais plaats zou vinden, en dat deze aanval een afleidingsmanoeuvre was. In de middag haalde Hitler pas versterkingen uit Calais en die plaatste hij vlakbij de stranden. Deze versterkingen hielpen, want ze wisten te voorkomen dat de Geallieerden op 7 juni al Caen veroverden. De Geallieerden moesten rond Caen blijven hangen. Toch hadden de Duitsers ook problemen. In een ander gebied dan Caen waren de Geallieerden de Duitsers wel de baas. Veldmaarschalk Rommel durfde niet nog meer versterkingen uit Calais te halen, omdat ook hij vreesde dat de echte aanval nog bij Calais plaats zou vinden. Na een paar dagen konden de Duitsers zich alleen nog maar terugtrekken naar het binnenland van Frankrijk. Hitler was hier heel erg boos om en vermoorde daarom veel Duitse militairen. Verovering door de Geallieerden van Caen en Cherbourg Na het succes van
de Geallieerden in andere gebieden, gingen ze nogmaals proberen Caen
te veroveren. Inmiddels waren de Canadezen van het strand Juno bij
de Britten van het strand Gold(zij hadden Caen eerst geprobeerd te
veroveren) gearriveerd. De Canadezen zouden de Britten gaan helpen
om Caen te veroveren. Intussen waren de Amerikanen Cherbourg
proberen te veroveren. Het zat ze op weg naar die stad niet echt
mee, ze kwamen namelijk de zwaarste storm in honderd jaar tegen.
Toch konden ze op 22 juni een aanval beginnen. Geallieerde
vliegtuigen gooide bommen op Cherbourg. De Duitsers konden geen
versterkingen halen, want de militairen die de versterkingen dan
zouden moeten zijn, waren bij Caen nog steeds met de Engelsen en de
Canadezen aan het vechten. Daardoor konden de Amerikanen na zes
dagen Cherbourg al innemen. Nu moest Caen nog worden veroverd. Zoals
gezegd, waren de Engelsen, met steun van de Canadezen, daar druk aan
het vechten met de Duitsers. Op 7 juli begonnen de Canadezen en de
Engelsen een aanval op Caen. 450 Geallieerde vliegtuigen gooiden
duizenden tonnen aan bommen op Caen. 2 dagen later trokken de
Geallieerden Caen verder in. De Duitsers konden zich alleen nog maar
terugtrekken. Maar dat deden ze niet, want dat mocht niet van Hitler.
Daarom pleegden een paar hoge piefen uit het Duitse leger, die een
beetje Caen na de bombardementen Mulberrie De bevrijding van Parijs De Geallieerden hadden Caen veroverd. Achter Caen lag de weg naar Parijs. Nu de Duitsers zich een beetje hadden teruggetrokken, lag die weg vrij naar Parijs. Je zou haast denken, dat die Geallieerden, zegmaar, naar Parijs zijn toegestormd om die stad in bezit te krijgen. Maar, dat deden ze niet. Ze hadden geen zin in gevechten in zo’n grote stad, en trokken er gewoon omheen. De inwoners van Parijs lieten het daarbij niet zitten. Op 19 augustus 1944 kwamen zij in opstand. 6 dagen later, op 25 augustus, bevrijdde het Franse leger, onder leiding van Charles de Gaulle, Parijs. In die dagen was het echt letterlijk zo, dat Franse soldaten een hotel inkwamen, een kamer boekten, en dat de Duitse soldaten er via de achterdeur uitgingen! Voor Frankrijk was er eind augustus nog meer te vieren: bijna heel Frankrijk was niet meer in Duitse handen. Het Ardennenoffensief en de slag om Arnhem Frankrijk was
(bijna) helemaal bevrijd, maar er was voor de Geallieerden nog een
opdracht: België en Nederland bevrijden en vervolgens de Duitsers
uitschakelen bij Berlijn. Aan het begin van de winter van 1944/1945
bereikten de Geallieerden de Ardennen in België. Het was daar toen
een heel, heel koude winter. Ook was het erg slecht weer, waardoor
de Geallieerde luchtmacht de Duitsers in de Ardennen niet konden
aanvallen. Eind december 1944 pleegden d België was bevrijd, dus nu was Nederland aan de beurt. Alles ging voor de Geallieerden volgens plan, totdat ze bij Arnhem aan kwamen. Daar moesten ze de rivier de Rijn oversteken. Het veroveren van de eerste twee bruggen ging prima, maar bij de derde brug lukten het de Geallieerden echt geen millimeter te winnen. Ze verloren veel man, en trokken zich terug. Slag om Arnhem Einde van de oorlog Zuid-Nederland was bevrijd, maar het Noorden nog niet. De Geallieerden begonnen daarom maar alvast te proberen Duitsland in handen te krijgen. Een aantal steden in Duitsland waren al in Geallieerde handen, maar het ging nu even om de Duitse hoofdstad Berlijn. Het leger van de Sovjet-Unie - dat in Oost-Europa tegen de Duitsers vocht – kwam echter ook vrij snel oprukken. Polen was al door hun bevrijd, en Oost-Duitsland was ook al in hun handen. Ze waren nu nog maar 65 km van Berlijn af. Dit was een opsteker voor de Engelse, Amerikaanse en Canadese troepen. Zij gingen zich nu met andere steden bezighouden. Eén van die steden was Dresden. 2 dagen lang bombardeerden de Geallieerden Dresden. Bij die bombardementen kwamen meer dan 25.000 mensen om, en dat in 2 dagen tijd. Dit wordt toch wel als een van de ergste momenten uit de oorlog beschouwd. In eind april, begin mei, werd de oorlog in Europa door de Russen beëindigd. Met 6000 tanks, 5000 vliegtuigen en 2 miljoen militairen trokken zij Berlijn binnen. De Duitsers konden niet anders dan zich over geven. Door die overgave kon ook Nederland worden bevrijd. Hitler pleegde in die dagen ook zelfmoord. Toch was de Tweede Wereldoorlog toen nog niet helemaal voorbij. De Amerikanen vochten in Azië en boven de Stille Oceaan nog met de Japanners. In augustus 1945 werd de oorlog door de Amerikanen in zijn geheel beëindigd, door atoombommen op de Japanse steden Hiroshima en Nagasaki te gooien. De Japanners gaven zich toen over. De oorlog was afgelopen!
De aanvalsplaatsen in deze tijd Nadat de Geallieerden de westkust van Frankrijk in de provincie Normandië hadden aangevallen, waren de plaatsen natuurlijk helemaal kapot. Natuurlijk zijn na de oorlog de plaatsen weer opgebouwd. Nu zijn de strandplaatsen een grote trekpleister voor toeristen(waaronder ik!). Hoe gaat het met die plaatsen, en wat valt er te zien? Een beeld van alle stranden in deze tijd. Omaha Beach Begraafplaats Colleville Utah Beach Gold Beach Arromanches Juno Beach Op Juno Beach is niet zo heel veel over de aanval te vinden. Er staat een nagebouwde tank, en er zijn wat bunkers op het strand. Ongetwijfeld zullen hier ook wel souvenirwinkeltjes zijn, maar met deze drie dingen houdt het dan ook wel op. Sword Beach Op Sword Beach vind je ook niet iets heel speciaals. Er staan wat stenen met daarop een tekst die je aan D-Day doet denken. Je ziet ook niet echt een gebouw dat niet is hersteld van de schade die op 6 juni 1944 is aangericht. Toch komen er aardig wat mensen bij Ouisterham, het plaatsje bij Sword, kijken.
Nawoord Ja! Het is gelukt om dit werkstuk op tijd af te krijgen! Ondanks dat ik erg moest opschieten, heb ik toch nog wat over D-Day kunnen nadenken. Als je zo’n werkstuk maakt, of je er informatie over hoort, besef je dat die aanval toch wel erg belangrijk is geweest. Als de Geallieerden die aanval niet hadden gepleegd, was Nederhorst dan nu bijvoorbeeld in Duitse handen? Had het dan Niederhorst den Bierg geheten, of-zo-iets? Het zijn allemaal best wel rare gedachtes. Toch denk ik dat het goed is als je iets meer over die aanval weet. Dat het niet alleen bij je bekend staat als: de vijanden van de Duitsers hebben in WO II Frankrijk via zee aangevallen en hebben vervolgens België en Nederland bevrijd. Omdat ik dit werkstuk heb gemaakt, weet ik er nu gelukkig wat meer over. Ik kan het over 50 jaar tenminste aan de kinderen die dan leven vertellen. En zo moet het rijtje doorgaan, vind ik. Want het zou toch raar zijn als ze over 150 jaar niet meer weten dat Nederhorst ook zomaar Niederhorst den Bierg of-zo-iets had kunnen heten?
Bronvermelding Boeken: De D-Day landingsplaatsen Schrijver: Bob Rees
D-Day, 6 juni 1944 Schrijver: Sean Sheeman
D-Day Schrijver: Onbekend
Sites: http://www.oorlogsmusea.nl/artikel/38 http://home.quicknet.nl/mw/prive/r.floris/index.htm http://nl.wikipedia.org/wiki/D-day http://nl.wikipedia.org/wiki/Operatie_Overlord http://nl.wikipedia.org/wiki/Operation_Overlord
Afbeeldingen: Google Afbeeldingen Yahoo Afbeeldingen |
||||||||||||||
Europa
wel zou willen veroveren, en andere delen van de wereld. Hier begon
hij dan ook mee. In 1939 pleegde het Duitse leger een aanval op
Polen. Omdat Hitler dit deed, verklaarden Engeland en Frankrijk
Duitsland de oorlog. Dit was het begin van de Tweede Wereldoorlog.
In 1941, toen de Tweede Wereldoorlog één jaar bezig was, had
Duitsland al bijna de macht in heel Europa. Alleen Groot-Brittannië
was nog vrij. Engeland zocht steun bij de Verenigde Staten, en dat
lukte, want de VS gaf Engeland wapens en tanks. Toch had Duitsland
in die tijd nog de macht in Europa. In 1942 pleegden de Japanners,
die met de Duitsers samenwerkten, een aanval op de Amerikaanse
legerhaven Pearl Harbor. Dat hadden ze beter niet kunnen doen. De
Amerikanen begonnen zicht met de oorlog te bemoeien, en Duitsland
verklaarde de VS de oorlog. Aan het begin van het jaar 1943
bedachten de Amerikanen dat ze een aanval op West-Europa moesten
plegen om de oorlog te winnen. De Amerikanen overtuigden de Engelsen
dat zo een aanval een goed plan was. Engeland en Canada werkten ook
al samen en dus zou Canada ook aan de aanval meedoen. Pearl
Harbor
voorkomen
dat de Duitsers iets te weten zouden komen over de aanval. Daarom
bedachten ze een afleidingsplan. Bij Dover, in Engeland, werden
nepgebouwen en neptanks van rubber neergezet. Er kwam een Amerikaans
legerkorps, en die deden nepuniformen aan en ze maakten nep
radioverkeer. De Duitsers kregen argwaan, en stuurden spionnen naar
Engeland. De Geallieerden ontdekten de spionnen, en ze beduvelden de
Duitsers: ze lieten weten dat de aanval bij Calais plaats zou
vinden. Deze hele nep operatie om de Duitsers om de tuin te leidden
heette Operatie Fortitude. Operatie Fortitude
De
Amerikanen vielen Omaha Beach aan. Dit ging niet zo als gedacht. De
bommen die de vliegtuigen hadden laten vallen, hadden niet genoeg
schade aangericht. De Duitse verdediging was dus voorbereid op een
aanval, en ze hadden de machinegeweren ook al recht op het strand
gericht staan. Daarmee werden de Amerikanen ook begroet toen ze het
strand op kwamen lopen. Er waren ook nog meer problemen. De
Amerikaanse boten zaten elkaar aardig in de weg, en tot overmaat van
ramp moesten de Amerikanen aanzien dat het strand 5 km lang was en
er nog een klif van 60 meter hoog stond. Er vielen 35.000 Amerikanen
Omaha Beach aan, de meesten daarvan raakten gewond. Veel militairen
werden ook gedood. Toch wonnen de Amerikanen de slag om het strand.
De
Engelsen namen de taak op zich om Gold Beach aan te vallen. Maar ook
hier ging het mis. De vliegtuigbommen hadden niet genoeg schade
aangericht, en de militairen werden, net zo als de Amerikanen bij
Omaha Beach, met machinegeweren begroet. Ook was het water, waar de
militairen door heen moesten, ijskoud. En nog een grotere ramp: de
tanks konden moeilijk aan land komen, waardoor er bijna geen
versterking was voor de militairen die aan land gingen. In de eerste
minuten van de aanval vielen er heel, heel veel doden aan Engelse
kant.
wanhopig
waren geraakt door Hitler, een aanslag op hem. Veldmaarschalk Rommel
deed ook aan deze aanslag mee. Maar de aanslag mislukte. Hitler
overleefde de aanslag. Hij strafte dan ook die hoge piefen: meer dan
5000 mensen werden vermoord, waaronder ook de familie van die mensen
uit het Duitse leger. Later zag Hitler pas in dat hij alleen nog
maar kon terugtrekken en hij gaf daar dan ook toestemming voor.
De
Geallieerden waren met heel wat materiaal naar Frankrijk gekomen,
die tijdens de invasie en daarna moesten worden gebruikt. Maar het
was lang niet genoeg materiaal. Daarom kwamen een paar dagen na de
invasie er al weer marineschepen van Engeland Het Kanaal over
gevaren, met tank, auto’s en wapens aan boord. Maar deze schepen
konden niet helemaal bij de kust komen. Hoe kregen de Geallieerden
dan die spullen aan land? Nou, daar legden ze een soort van haven
aan. Het was eigenlijk een hele lange stijger, met een soort van
‘vangrail’ eromheen. De boten gingen dan aan het einde van die
stijger liggen, en de tanks en auto’s reden zo, via die stijger, het
land op. Mulberrie. Zo’n haven werd een
mulberrie genoemd.
e
Duitsers een aanval die de Geallieerden volkomen verrasten. De
Duitsers wonnen, en trokken vervolgens weer 100 km Frankrijk in.
Gelukkig werd het voor de Geallieerden weer redelijk weer, zodat de
luchtmacht kon opstijgen. Uiteindelijk werden de Duitsers, dankzij
de luchtmacht van de Geallieerden, in België en dat 100 km stukje
Frankrijk uitgeschakeld. Deze vechtpartij werd het Ardennenoffensief
genoemd.
Omaha
Beach telde twee plaatsen: Vierville en Colleville. In de plaats
Colleville ligt één van de grootste Amerikaanse begraafplaatsen. Er
zijn hier bijna 10.000 herdenkingstekens te vinden. Deze
begraafplaats is ook bekend van de film ‘Saving Private Ryan’. In
die film komt ene Ryan graven bezoeken van soldaten die hem in 1944
kwamen halen toen zijn 3 broers waren gedood. Dit stukje van
Colleville is Amerikaans grondgebied. 
Bij
Utah Beach ligt het plaatsje Sainte Mère-Eglise. Dit plaatsje is
door één ongelukkige parachutist wereldberoemd geworden. John Steel
sprong op 6 juni 1944, vroeg in de ochtend, uit een vliegtuig met
als missie te landen in het plaatsje Sainte Mère-Eglise, waar hij de
Duitsers moest verjagen. Het landen lukte bijna. Bijna ja, want de
ongelukkige man bleef aan een kerktoren hangen met zijn parachute.
Hij werd door de Duitsers beschoten, maar hij overleefde het. Toen
begon eigenlijk zijn lijdensweg pas. In die tijd luidden de klokken
als er gevaar, of een aanval was. Natuurlijk gebeurde dit ook op
D-Day en de dagen erna. John Steel bleef dagen lang hangen, met de
kerkklokgeluiden in zijn oor. Hij werd dan ook helemaal doof.
Uiteindelijk besloten de Geallieerden hem maar dood te schieten. Dit
moment wordt nog steeds herdacht in het plaatsje; er hangt namelijk
een pop gekleed als parachutist aan de kerktoren, en een hotelletje
in het dorp is naar John Steel vernoemd. Maar er is nog meer bij
Utah Beach te beleven. Zo worden er diverse landingsvaartuigen
tentoongesteld, en er is een museum waar de gebeurtenissen van 1944
worden verteld. De parachutist als pop
Arromanches
is een plaats die aan het strand Gold ligt. Tijdens de zomervakantie
van 2004 ben ik in deze stad geweest. Arromanches is vooral bekend
geworden doordat er één van de twee mulberrie havens van de
Geallieerden lag. De stad ligt onderaan een heuvel. Als je aan komt
rijden, zie je dan ook nog de resten van die havens liggen. Ook op
het strand zelf liggen deze resten. Op de boulevard zijn erg
veel souvenirwinkeltjes. Je kunt hier onder andere foto’s van de
aanval, modeltanks, en ansichtkaarten van de aanval kopen. Ook staat
er een nagebouwde tank uit de oorlog. Boven op de heuvel staat een
bioscoop. Tegen betaling kun je hier een (korte) film kijken over de
aanval.